Webruw Haber

       Toplum olarak zihnimizi ön yargıyla donatıyoruz. Tabi bu düşünceler de davranış olarak şekilleniyor.

    Türk Dil Kurumu Ön yargıyı şu şekilde tanımlıyor: “Bir kimse veya bir şeyle ilgili olarak belirli şart, olay ve görüntülere dayanarak önceden edinilmiş olumlu veya olumsuz yargı, peşin yargı, peşin hüküm, peşin fikir.”

       Zihnimizde ön yargıyı farklı şekillerde oluşturabiliriz. Geçmişte yaşanmış bizi iyi ya da kötü etkileyen olaylar ve yanlış bilgilenme  sonucu zihnimizde oluşan farklı olaylar. Farklılıklara saygı duymamak, empati kuramamak ve karşımızdakini yeterince tanımamak ön yargının besin kaynağıdır.

       Önyargıyı Cinsiyet ayrımcılığı, kültür farklılığı, dinsel anlamdaki inanç farklılığı ve sosyo-ekonomik yapı olarak çeşitlendirebiliriz.

       Önyargının sonucunda toplumda ayrışma, çatışma ve ilişkilerinde bozulma olur. Birlik ve beraberlik sağlanamaz Önyargı insanların ilişkilerini başlamadan bitirir. İnsanları birbirine küstürür. Sevgi, saygı ve kardeşlik duygularının kaybolmasına neden olur. İnsanların birbirlerine karşı büyüklendiği, birbirlerini dışladığı bir toplum ortaya çıkar. . İnsanlar birbirlerine güvenmez. Önyargı insanı utandırır,  hayatımızın birçok noktasında bizi olumsuz etkiler.

       Ön yargılı olmak kişinin kendisini olduğu kadar karşısındaki insanında de zor duruma düşmesini sağlar. Karşımızdaki insanı yargılamadan önce neden, niçin, nasıl sorularını doğru bir şekilde cevaplamalıyız. İçinde kopan fırtınaları, sessiz çığlıkları, yok olup giden umutlarını bilmeden yargılamamalıyız. Kalemini kırmamalıyız!  Tomurcuk, gül iken soldurmamalıyız! Buz dağının sadece üzerini değil altını da görmeliyiz.

       Ön yargıların azaltılması için toplumsal temas artırılmalı, insanlar arasındaki iletişim ve duygusal bağ güçlendirilmelidir. Empati ve karşılıklı saygı anlayışı da geliştirilmelidir.

       Bir çocuğun elinde iki tane elma varmış. Annesi demiş ki elmalardan bir tanesini bana verir misin? Çocuk elindeki elmaların önce birini sonra diğerini ısırmış. Annenin dudaklarındaki tebessüm birden kaybolmuş ve çocuğunun bu davranışı karşısında donup kalmış. Yüzünden, oğlunun onu hayal kırıklığına uğrattığı okunuyormuş. Ama çocuk ısırdığı elmalardan birini annesine uzatarak “ Al anne, bu tatlı” demiş. Anne öylece kalakalmış.

       Ne kadar tecrübeli olursanız olun karşınızdaki insanı yargılamayı geciktirin. Ona, açıklama yapmak için fırsat verin. Her duyduğunuza inanıp peşin hükümlü olmayın.