Webruw Haber

Çoğu zaman uykuya daldığımda, günüm çocukluğum oluveriyor biranda ve dünyam aydınlanıyor. Bahçede çiçek açan biberler, domatesler, topraktan çıkmak istercesine soğan ve patatesler, hele o havuçlar, komşunun yapraklarını maydanoz sanıp ta topladığı. Birde koca kiraz var tabi evin tam önünde, her ağaca çıkarken düşmekten korkarak tırmansam da o kirazların tadının korkumu bastırdığı ağaç… Kokusu bütün evi saran kızarmış ekmek, ocakta kaynayan çay, birde bütün evi dolduran babamın sevdiğiyle sabah sohbeti…

Evde yankılanan “Hadi kaldır çocukları” cümlesi üzerine okunan sevgi dolu şiir. Abimin kalkmamak için direnişi ve bunun üzerine başlayan su savaşı. Kardeşimin uyku mahmurluğuyla ve açlıkla annemin yanını çoktan bulmuş hali. Ah çocukluğum ne güzel de kaplıyorsun rüyalarımı…

Kışın yarım metreyi geçen kara rağmen okula heyecanla gittiğimiz günler, bütün sokağı kaplayan kardan adamlar, birde ağaç dallarından yaptığımız kolların sözde bize el salladığını düşünmek. Sobanın üzerinde kızaran ekmeği ilk kimin yiyeceğinin kavgasını yapmak. Ah çocukluğum kavgaların bile güzel…

Yazın sokaktaki tüm teyzelerin birleşip de leğenler dolusu hamurlar yoğurup, saclar sofralar kurup, tüm sokağı ekmek kokusuyla büyülemesi, gelen geçen herkese dağıttıkları ekmekler. Günün ve sacın sıcağıyla yanan teyzelere su dağıtıp da yardım ettiğim düşüncesinin gururu ile sonlanan günler. Ah rüyalarımı süsleyen çocukluğum…

Erken uyandık rüyadan, bilemedik çocukluğumuzun ne demek olduğunu, bilemedik bizi huzurla kapladığını, bilemedik o zamanların şu ana yön vereceğini. Kıymetini…

…

Erken uyandım rüyadan ve kesildi yarıda çocukluk hayallerim, birden gerçek dünyada buluverdim kendimi. Kapıdan çıktığımda insanlarla dolu bir dünya, koca bir hayat. Her şey gerçek, her şey ağır ve her şey yorucu. Kapıdan tekrar girdiğimde; ardında bıraktığım dünyaya inat, sadece kızım ve ben…

HRC MEDYA